سیستم وبلاگ پارسی باکسسیستم مدیریت فروش هاست و دامینسایت شخصی محسن داوری برنامه نویس PHPهماهنگی با موتورهای جستجو , رنکینگ گوگل , google pagerank , page rank , seo , search

سلام خدمت همه ی دوستا عزیز ، خوب بالاخره این پارسی باکس هم راه افتاد و امروز در خدمتتون هستم تا به بهانه ی آغاز ماه محرم الحرام یه متن کوتاه و چند تا شعر از بزرگان در مورد محرم براتون بزارم ، ان شاءالله در این ماه حزن و اندوه با مطالب گسترده و متن های زیبا در خدمتتون خواهم بود ، امیدوارم در پناه امام حسین سرور و سالار شهیدان آنچه باید رو از این ماه بگیرید....

خوب اول متن رو براتون میزارم که بیشتر یه مقدمه است برای مطالبی که براتون خواهم گذاشت

دراهل بیت سه صفت جمال،کمال و جلال رو داریم که در طول زندگیشان این صفات موج می زنه و اولین صفت کماله.قسمت دوم جمال.یعنی هم زیبایی صورت، هم زیبایی اندام،رفتار و هر چیزی که در عقول و رفتار،روانشناسی انسان نامیده می شود.خیلی از افرادی که به اهل بیت زیاد علاقه ای نداشتند و حتی مغلوب آنها بودند مثل ناصبی ها، که همان اوایل هم امیرالمومنین را در قنوت لعن می کردند.و اینها کسانی بودند که از راهی که خواستند و توانستند سعی کردند این صفات جمال،کمال و جلال را رد کنند.
دشمنان در این زمینه از خود صدیقه کبری شروع کردند.در صحیح بخاری هست که در بیان صفات فاطمه زهرا(س) گفتند که حضرت زهرا آنقدر از نظر قیافه غیرقابل پسند بود که کسی به خواستگاری او نمی آمد در حالی که او انسانی بود که به حور العین شبیه است و امام صادق می فرمایند : صورت مادر ما آنقدر لطافت داشت که اگر در خیابان می رفت و باد می وزید و برگ بر صورتشان می خورد رد برگ بر صورت حضرت زهرا باقی می ماند.
در حالیکه پیامبر اکرم (ص)فرمودند:من و اولادم زیباترین افراد خلقتیم
هیچ گونه نقصی در جمال و اندام و قد و شانه ها و ترکیب موزون بدن اهل بیت وجود نداشت چون اینان اشرف مخلوقاتند در فیزیک و روح ! هم زشتیهای باطنی و هم زشتیهای ظاهری از وجودشان پاک شده بود.
ابن ابی الحدید معتزلی چه زیبا گفت:که اینقدر در طول تاریخ زدند که علی(ع)را خرد کنند در حالیکه علی(ع)شیشه عطری است که اگر بشکند عطرش تمام عالم را فرا می گیرد.
و بعد اینکه شهادت سرانجام همه ی زیبایی هاست.انسانی که در کمال و جمال و جلال به اوج برسد حتما آخر راهش شهادت است. و آقا امیرالمومنین فرمودند:بعد از ما 14 معصوم ابوالفضل (ع) در راس همه شهیدان قرار دارد

خوب حالا می رسیم به اشعار محرم

خاک حرمت ، مهر نماز است حسین (ع)
 
                                                 راه تو ، همیشه چاره‌ساز است حسین (ع)
 
ای خون تو دشنه بر گلوگاه ستم
 
                                                 از خون تو شیعه ، سرافزار است حسین(ع)
 
*  *  *
 
مه بارقه‌ای است در شبستان حسین (ع)
  
                                                    شب ، حادثه‌ای ز درد پنهان حسین (ع)
 
هر صبح ، ز دامن افق ، خون آلود
 
                                                          خورشید بر آید از گریبان حسین (ع)

                                    (مشفق کاشانی )
 
*  *  *
 
او روز شهود خویش را می‌دانست
 
                                            گودال فرود خویش را می‌دانست
 
چون شاعر چیره‌ای از آغاز سخن
 
                                           پایان سرود خویش را می‌دانست

                           (محمدرضا محمدی نیکو )
 
*  *  *
 
ازبهر ستیز و مرگ ، آماده شوید
 
                                   در محضر عشق دوست ، افتاده شوید
 
از خون حسین بشنوید این پیغام
 
                                          در طول زمان همیشه آزاده شوید

                          (سید هاشم نبی زاده )
 
*  *  *
 
بر نیزه ، سری به نینوا مانده هنوز
 
                                             خورشید ، فرا ز نیزه‌ها مانده هنوز
 
در باغ سپیده ، بوته بوته گل خون
 
                                                از رونق دشت کربلا مانده هنوز

                                (محمد پیله ور )
 
*  *  *
 
یک قافله غم ، زکربلا آوردم
 
                                     صد شور و نوا ، زنینوا آوردم
 
بر روشنی تیره دلان کوفه 
  
                                 یک ماه ، به روی نیزه‌ها آوردم

                              (محمود تاری )
 
*  *  *
 
همواره تجّسم قیام است حسین (ع)
 
                                          در سینة عاشقان ، پیام است حسین (ع)
 
در دفتر شعر ما ، ردیف است هنوز
 
                                         دل چسب‌ترین شعر کلام است حسین (ع)

                              (معصومه جمهوری )
 
 
 
در باور شب ، شهاب بودن ، عشق است
 
                                                هم صحبت آفتاب بودن ، عشق است
 
در کرب و بلا به روی لب‌های حسین (ع)
 
                                               یک جرعه زلال آب بودن ، عشق است

                                 (مژگان دستوری )
 
*  *  *
 
عالم ، همه خاک کربلا بایدمان
 
                                        پیوسته به لب ، خدا خدا بایدمان
 
تا پاک شود ، زمین ز ابنای یزید 

                                          همواره حسین ، مقتدا بایدمان

                   (زنده یاد سید حسن حسینی )
 
*  *  *
 
از خون تو شمشیر ، وضو بگرفته است
 
                                            مرگ از تو هزار آبرو بگرفته است
 
زان بادة خونین که تو بر لب زده‌ای 
  
                                     آتش به دل جام و سبو بگرفته است

                        (سید هاشم نبی زاده )
 
*  *  *
 
تیغ از رخ او ز ترس ، گریان گردید
 
                                   مرگ از نگهش به خویش لرزان گردید
 
آوخ ، چه سیه کاری و ننگی ابدی
 
                             از مرگ حسین (ع) ، سهم انسان گردید

                        (سید هاشم نبی زاده )
 
*  *  *
 
گر بر ستم قرون ، بر آشفت حسین (ع)
 
                                    بیداری ما خواست ، به خون خفت حسین (ع)
 
آنجا که زمان ، محرم اسرار نبود
 
                                           با لهجة خون ، سرّ گلو گفت حسین (ع)

                         (زنده یاد سید حسن حسینی )
 
 
 *  *  *
 
الحق که به ما درس وفا داد حسین (ع)
 
                                           هر چیز که داشت بی‌ریا داد حسین (ع)
 
یعنی که تأملی کنید ای یاران !
 
                                           آن هستی خود زکف چرا داد حسین (ع)؟

                            (سید هاشم نبی زاده )
 

خوب اینم از شعر های امروز که بیشتر دوبیتی بودن ، خوب امیدوارم همتون محرم رو به آنچه که باید پیدا کنید و همون طور که باید بشناسین و در این ماه بیشتر برای تعجیل در فرج آقا امام زمان دعا کنید

در پناه خدا باشین

زیر سایه ی مولا علی

یا حق

با سلام خدمت همه ی دوستان عزیز ، متاسفانه در این روزهای اخیر به علت قطع بودن سرور پارسی باکس نتونستم خدمت برسم و خوب از دیروز که این سرور دوباره شروع به کار کرد منم هم مطالب این دفعه رو آماده کردم که براتون میزارم و امیدوارم که خوشتون بیاد ، خوب با یه سخنرانی و یه دونه شعر و چند تا جمله های زیبا مطالب این وبلاگ رو ادامه میدم و امیدوارم بتونم نظر شما دوستان رو جلب کنم ، سخن رو کوتاه میکنم و به مطالب می پردازم در ضمن برای کسانی که تازه با وبلاگ آشنا شدن این دوتا لینک زیر توضیح میده چرا در وبلاگ نوشتم سیب زمینی ها عاشق می شوند به ترتیب ایناست

http://www.sibzaminiha.parsibox.com/8.html چرا سیب زمینی ها

http://www.sibzaminiha.parsibox.com/15.html سیب زمینی ها قسمت دوم

خوب اول سخنرانی

عرض شود که همیشه فکر میکردم خنده مف یتونه همه چی رو عوض کنه ، میدونی اگه آدما تو لحظه های غمگین بخندن ، یا وقتی باهم هستن بخندن ، وقتی باهم مشکل دارم به روی مشکل بخندن ، وقتی نمیتونن برسن به یه چیزی ، به سوی اون چیز بخندن ، نه فقط اینکه یه خنده باشه ، از ته دل بهش لبخند بزنن ، و مهم تر اینکه باهم لبخند بزنن چون قشنگ ترش میکنه ولی حالا اگه این قضیه تو عشق مطرح بشه اینکه دوتا عاشق به سوختن بخندن ولی باهم بخندن ....

به مشکلات بخندن    ولی باهم بخندن

به راه سخت و تاریک بخندن   ولی باهم بخندن

به مسیر دور بخندن   ولی باهم بخندن

به یکی شدن بخندن   ولی باهم بخندن

به تنها نبودن بخندن   ولی باهم بخندن

اینطوری زندگی ها انقدر زیبا میشه که شادی و غصه همه در معنای یه لبخند جا میگیره مثل اینکه با آغوش باز همه چی رو قبول کنی چه درد و راحتی چه شادی و غم چه خوب و بد همیشه همه چی رو با لبخند بپذیری و بدونی که در این راه تنها نیستی  اینطوری خنده هم عمق بیشتری پیدا میکنه هم شیرین تر میشه هم زیبا تر میشه هم جاودانه تر میشه

خوب این از سخنرانی و حالا می رسیم به شعر از حسین منزوی به اسم راز بزرگ تنهایی

بسر افکنده مرا سایه­ای از تنهائی

چتر نیلوفر این باغچه­ی بودائی

بین تنهائی و من راز بزرگیست بزرگ

هم از آنگونه که در بین تو و زیبائی

بارَش از غیر و خودی هرچه سبکتر، خوشتر

تا به ساحل برسد رهسپر ِدریائی

آفتابا تو و آن کهنه درنگت در روز

من شهابم، من و این شیوه­ی شب­پیمائی

بوسه­ای دادی و تا بوسه­ی دیگر مستم

کس شرابی نچشیدست بدین گیرائی

تا تو برگردی و از نو غزلی بنویسم

می­گذارم که قلم پرشود از شیدائی

اینم از شعر زیبای حسین منزوی و خوب حالا میرسیم به جملات زیبا و شعر های قشنگ

دیدی گلا شب که میشه اشکاشونو پاک میکنن       یادت باشه چشم منم همیشه غرقه شبنمه

گفتم زندگی چند بخش است؟ گفت: دو بخش گفتم کدامند؟ گفت : کودکی، پیری گفتم: پس جوانی چه شد؟ گفت با عشق ساخت، با بی وفایی سوخت، با جدایی مرد

خوش بخت ترین افراد اشخاصی هستند که استعداد ندارند ولی علاقه دارند و بدبخت ترین افراد اشخاصی هستند که استعداد دارند ولی علاقه ندارند. انیشتین

برای انسانهای بزرگ بن بستی وجود ندارد چون بر این باورند که یا راهی خواهم یافت... یا راهی خواهم ساخت

من همانم که پشت خرمن خنده هایم کوله باری از غم دارم کوله باری از درد دارم من همانم که کس به اتاقک تنهاییم راه نیافت سهراب چه زیبا در حافظه ام گنجاند که یادم باشد تنهایم

عشق از ازل است و تا ابد خواهد بود               دارنده عشق بی عدد خواهد بود

فردا که قیامت آشکارا گردد                  هر کس که نه عاشق است رد خواهد بود

خوب اینم از مطالب امروز و در آخر بدانید امروز اولین روز بقیه ی عمر شماست

در پناه خداوند بزرگ باشید

زیر سایه ی مولا علی

یاحق

سلام خدمت همه ی دوستان عزیز ، خیلی دوست داشتم برای غدیر مطلب برازم ولی انقدر درگیر مهمون داری بودیم که متاسفانه نشد ولی خوب با یه تاخیر براتون یه مطلب طنز میزارم و یه سخنرانی و چند تا جمله و شعر زیبا و کوتاه و امیدوارم که خوشتون بیاد ، سخن رو کوتاه میکنم و به مطالب امروز می رسیم ...

لابد برای شما هم پیش آمده است که به دوستی زنگ بزنید و از آن طرف سیم پیامگیر یا پاسخگوی اتوماتیک یک قطعه موسیقی بنوازد یا شعری زمزمه کند امروز یه چند تا دوبیتی از شعرای معروف که برای پیغامگیر خودشون انتخاب کرده بودن رو براتون میزارم

شرمنده از آنم که نباشم به سرایم        تا با تو سلامی و علیکی بنمایم

گر لطف کنی نمره و پیغام گذاری           پاسخ دهم ای دوست به محضی که بیایم

در منزل حافظ

رفته ام بیرون من از کاشانه ی خود غم مخور           تا مگر بینم رخ جانانه ی خود غم نخور

بشنوی پاسخ ز حافظ گرکه بگذاری پیام                  آن زمان کو بازگردد خانه خود غم مخور

در منزل سعدی

از آوای دل انگیز تو مستم                 نباشم خانه و شرمنده هستم

به پیغام تو خواهم گفت پاسخ           فلک گر فرستی دادی به دستم

در منزل خیام

این چرخ فلک عمر مرا داد به باد             ممنون توام که کرده ای از ما یاد

 رفتم سر کوچه منزل کوزه فروش           آیم چو به خانه پاسخت خواهد داد

در منزل فردوسی

نمیباشم امروز اندر سرای                   که رسم ادب را بیارم به جای

به پیغامت ای دوست گویم جواب          چو فردا برآید بلند آفتاب

در منزل مولانا

بهر سماغ از خانه ام ، رفتم برون رقصان شوم           شوری بر انگیزم به پا ، خندان شوم شادان شوم

برگو به من پیغام خود ، هم نمره و هم نام خود         فردا تو را پاسخ دهم ، جان تو را قربان شوم

خوب این از قسمت اول طنز اموز که براتون گذاشتم و حالا میرسیم به سخنرانی

همه چی نور داره ، بعضی هاش دیدنی هستن ، بعضی هاش هم برای دیدن چشم دل میخواد ، میگن که عاشقی رو میشه از نگاه فهمید ، جون نور عاشقی انقدر تو قلب آدم زیاده ، که چشم آدم رو هم نورانی میکنه ، مثل نگاه یه بچه ی کوچک که به یه هدیه ی تولد نگاه میکنه ، برقی رو تو چشماش میبینی که هیچ وقت مثالش نیست .....

عاشقی هم یه هدیه است ، از طرف خدا ، میگن ببینینن خدا چه قدر زیبا است که این همه زیبایی رو خلق کرده ، خیلی هاش دیدنی نیست ، خیلی هاش رو میشه حس کرد ، نور عاشقی چشم آدم رو به دریچه های مختلف باز میکنه ، آدم رو از مرز خودبینی و تکبر جدا میکنه ، آدم رو از مرز خاطره ها رد میکنه به تجلی خیال و پرواز شبانگاهی در رویای سبز باهم بودن میبره ، نور به آدم روشنی و صداقت میده ،

راهنمایی میکنه ، این دنیا دنیای نور های الکیه ، نور های ساختگی ، نور هایی که به وجود آمدن تا اون نور زیبا رو پشت چهره ی خودشون گم کنن ، واسه همینه که چشم مردم انقدر به این نور های ساختگی عادت کرده ، که نمیتونه فرقی بزاره بین نور واقعی و نور ساختگی ....

عاشقی ابتدای راهه !!!!!

زندگی تجلی گاه نوره !!!!!

و روشنی خطرگاه و سختی های زندگی ، اگه سعی کنی اون نور رو گم نکنی ، اون نور الهی رو ، هیچ وقت نه تنها میشی ، نه بی عشق میمونی ، نه رسوای این مردم دورنگ میشی .

خوب اینم از سخنرانی و حالا میرسیم به شعرهای کوتاه و جمله های زیبا

نمی دانم چرا ماانسانها عادت داریم آبی وسیع آسمان را رها کنیم و جذب آبی کوچک چشمانی شویم که عمقی ندارد و می دانیم روزی بسته خواهد شد

آرزویم این است ... نتراود اشک در چشم تو هرگز مگر از شوق زیاد . . . نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز و به اندازه هر روز تو عاشق باشی عاشق آنکه تو را می خواهد و به لبخند تو از خویش رها می گردد و تو را دوست بدارد به همان اندازه که دلت می خواهد.....

هی فلانی.... می دانی؟... می گویند رسم زندگی چنین است!!!!!!! می آیند....... می مانند....... عادتت می دهند....... و می روند....... و تو در خود می مانی....... و تو تنها می مانی....... راستی نگفتی؟ رسم تو نیز چنین است؟ مثل همه ی فلانی ها

عشق یعنی خاطرات بی غبار                  دفتری از شعر و از عطر بهار...

عشق یعنی یک تمنا , یک نیاز                  زمزمه از عاشقی با سوز و ساز

 عشق یعنی چشم خیس مست او          زیر باران دست تو در دست او .

عشق یعنی ماتحب از یک نگاه                 غرق در گلبوسه تا وقت پگاه

عشق یعنی عطر خجلت ،شور عشق       گرمی دست تو در آغوش عشق.

عشق یعنی "بی تو هرگز ...پس بمان "     تا سحر از عاشقی با او بخوان .

عشق یعنی هر چه داری نیم کن              از برایش قلب خود تقدیم کن

سلام خدمت همه ی دوستان عزیز وبلاگ ، خوب باز هم در خدمتتون هستم با یه آپ دیگه ، همون طور که میدونین از شب عرفه به این ور کم کم بوی عاشورا میرسه ، و همه ی ما شیعیان داریم خودمو برای ماهای محرم و صفر آماده میکنیم ، الان نمیخوام زیاد وارد اون فضا بشم چون به وقت رسیدن ماه محرم با آپ های مخصوص اون ماه در خدمتتون خواهم بود ، در ضمن من مجموعه ی اشعار آغاسی رو گرفتم ، میتونم براتون بزارم ، اگه دوست دارین تو قسمت نظرات اعلام کنین که براتون بزارم ، خوب صحبت رو کوتاه میکنم و می رسیم به مطالب امروز

یه سخنرانی از مادر بزرگ خودم

هنگامی که بنفشه های نوشکفته به دامن سبز چمن ها سرمی نهند و از نسیم ملایم بهاری خم شده از سر و روی یکدیگر بوسه می گیرند، وقتی که سرود نشاط انگیز پرندگان، هوای عطرآمیز باغستان، زمزمه ی جویبارها و آفتاب زرین کوه و دشت شور و سروری در دل ها ایجاد می کنند، آن دم که گلبرگ شکوفه ها رقص کنان بر دامن سبزه ها می نشیند و از شرم از پیشانی گل ها عرق می ریزد، آن گاه که در دامن شب های تاریک دست نسیم به روی برکه ها چنگ می زند و عکس رؤیایی ماه را در دل آب می لغزاند و نغمه های خیال انگیز مرغان شب از دور به گوش می رسد باز قلب پرعشق من محزون است وگرلی پرده ای از غم های گران بر این همه مناظر دلنواز و شادی بخش سایه افکنده است، این جهان با همه ی فریبندگی و دلربایی خود و با امام زیبایی اغرا کننده اش همان دنیایی است که نگران صحنه های غم انگیز و جگرسوز عاشورا بوده است. این همان خورشید است که بر پیکر مجروح و عریان زاده طاها و نورچشم زهرا تابیده است. این همان نسیم است که خاک های گرم کربلا را بر طره ی پریشان و خون آلوداکبر پاشید. این همان مهتاب است که قتلگاه حسین را در پیش پای ساربایی سنگدل برای ربودن انگشتری روشن نموده است. دنیایی که در آن قلب آفرینش و سید و سالار جوانان بهشت تشنه لبان در خاک و خون تپیده است، هرگز نمی تواند نشاط آفرین باشد و همیشه شادی هایش با سایه ی غم هم آغوش است، و شیرینیش با تلخی آمیخته است. آری قلب ثارالله از غصه لبریز است و این غم های جاویدان که قرن هاست بر این جهان کهن و بر قلوب بشر و بر ضبع سخن پرور شعرا سایه افکنده است، از عاشورای حسین، از کربلای حسین و از قلب پر ملال او سرچشمه می گیرد.

کربلا رایحه ی روضه ی رضوان دارد       

کربلا خاک شفا از پی درمان دارد

خوب اینم از سخنرانی امروز و حالا می رسیم به شعر

چشمان تو که از هیجان گریه می­کنند

در من هزار چشم نهان گریه می­کنند

نفرین به شعرهایم اگر چشم­های تو

اینگونه از شنیدنشان گریه می­کنند

بانوی من! چگونه تسلایتان دهم؟

چون چشم­های باورتان گریه می­کنند

پر کرده کیسه­های خود از بغض رودها

چون ابرهای خیس خزان گریه می­کنند

وقتی تو گریه می­کنی ای دوست! در دلم

انگار ابرهای جهان گریه می­کنند

انگار با تو بار دگر خواهران من

در ماتم برادرشان گریه می­کنند

در ماتم هزار گل ارغوان مگر

با هم هزار سرو جوان گریه می­کنند

انگار عاشقانه­ترین خاطرات من

همراه با تو مویه­کنان گریه می­کنند

حس می­کنم که گریه فقط گریه­ی تو نیست

همراه تو زمین و زمان گریه می­کنند

خوب یه سری جمله ی زیبا هم براتون میزارم

 لشکر گوسفندان که توسط یک شیر اداره می‌شود، می‌تواند لشکر شیران را که توسط یک گوسفند اداره می‌شود، شکست دهد

برای دادن گل به دیگران منتظر مراسم تدفین آنها نباشین

زیبایی شبانگاه از شکستن قلب ستارگان است

خوب اینم از شعر و مطالب امروز و در آخر بدانید امروز اولین روز بقیه ی عمر شماست

در پناه خدا باشین

زیر سایه ی مولا علی

یاحق

  با سلام خدمت همه ی دوستان عزیز ، فصل قشنگ و دوست داشتنی پاییز هم داره به پایان خودش نزدیک میشه و مثل همه ی فصل های قشنگ خدا فقط برامون خاطراتش رو بجا میزاره ، پاییز یه فرصته برای اینکه زیر بارون روی برگهای زردش قدم بگذاری و دوست داشتن رو تجربه کنی و وقتی برگ هایی که یه روزی بهت نفس میدادن رو زیر پاهات له کردی خاطرات غمگینت رو هم از یادت پاک کنی و با طراوت بارون به سراغ فصل سپیدی بری که درخت ها رو برای جوانه زدن مشتاق میکنه ، یلدا آخرین روزه پاییزه و همه اونو جشن میگیرن چون انقدر دنیا کوتاهه که همین یک دقیقه ی اضافه هم جای شادی و لذت در کنار هم بودن رو داره ، سعی کنید هر دقیقه از زندگیتونو از خاطراتی پر کنید که در ورق زدن صفحه ی خاطرات چیزی به عنوان غم به سراغتون نیاد ، امروز با یه سخنرانی و یه شعر در خدمتتون هستم

سخنرانی

پرت شدن

بعضی وقتا احساس خوبی

بعضی وقتا خیلی وحشتناک

بستگی داره از چه دیدگاهی و از چه شرایطی بهش نگاه کنی

دنیا داره روز به روز به قعر نزدیک و نزدیک تر میشه همون قدر که آدما از عشق فاصله میگیرن همون قدر هم به منجلاب این دنیا نزدیک و نزدیک تر میشن چرا آدما یدشون میره که یه روزگاری چه قدر قشنگ عشق می ورزیدند چه قدر راحت میبخشیدن مگه منو تو و ما همون بچه های دیروز نیستیم چه بلایی سرمون آمده چه بلایی سرمون آمد که همه چی رو فراموش کردیم فراموش کردیم احساس پاک بچگی رو باهم بودن و باهم تقسیم کردن همه چیز به دور از نیرنگ و ریا مگه ما چه قدر زنده هستیم یعنی انقدر زنده ایم که یادمون بره چی بودیم و چی شدیم؟یادمون بره یه زمانی آغوش گرم مادر رو با هزار تا چیز رنگارنگ عوض نمیکردیم قصه های مادربزرگ رو با جون و دل گوش میدادیم یعنی به همین سادگی یادمون رفته که حالا که بزرگ شدیم باید تو روی مادرمون وایستیم حالا که قد کشیدیم بزرگ شدیم یعنی یادمون رفت یه زمانی برای کوچکترین چیزها محتاج بودیم یعنی یادمون رفته

آره

یادمون رفته واسه همین فراموشی هاست که ماها داریم جذب زمین میشیم چه قدر سنگین شدیم جنس سنگ طولی نمیکشه که عین سنگ بشیم از این منظر که دنیا رو نگاه کنی خیلی وحشتناک به نظر میاد و این سقوط عین بدبختیه آدما عاشق نمیشن که یه چیز براشون مهم باشه دنبال یه چیز باشن تو این دنیا دیگه چشم وسیله ی خوبی برای آشنایی نیست این دلهای آدماست که به سوی همدیگه پرواز میکنه ادما عاشق میشن بعد قول میدن که فقط یه چیز براشون مهم نباشه قول میدن که در تمام سختی و راحتی باهم باشن و همش رو دوست داشته باشن اما چه عشقی یعنی به همین راحتی
نه

عاشقی یعنی اینکه همه چیزتو از دست میدی دیگه نیستی اون چیزی که قبلا بودی کمال رو در وجود یار میبینی همه چیز رو اون قرار میده برای سنجیدن معیار هرچی که اون دوست داشته باشه یه جور ذوب شدن و خورد شدن برای به وجود آمدن یه شخصیت جدید دیگه شبا فکرت راحته یکی هست که من دوسش دارم یعنی ممکنه منو دوست داشته باشه خیلی زود آدما به نقطه ای میرسن که میخوان داد بزنن

صبر میکنن

میرن لب یه پرتگاه

یه نگاه به آسمون میکنن و میپرن میدونن که این افتادن میتونه مثل افتادن یه سنگ تموم بشه ولی میتونه به شوق پروازی که عشقش در رگ هاش تزریق میکنه لذت پرواز رو تجربه کنه پس پرواز میکنه تا وقتی که عاشقه جدا از همه ی تعلقات دنیایی که داره اگه از این منظر نگاه کنی این قشنگ ترین سقوطی هست که اتفاق می افته

قشنگ ترین

زیبا ترین

با شکوه ترین

و جذاب ترین

خوب اینم از سخنرانی امروز و حالا میرسیم به شعر از حسین منزوی

شهر، منهای وقتی که هستی، حاصلش برزخ خشک وخالی

جمع آیینه­ها ضربدر تو، بی­عدد صفر، بعد از زلالی

می­شود گل در اثنای گلزار، می­شود کبک در عین رفتار

می­شود آهویی در چمنزار، پای تو ضربدر باغ قالی

چند برگیست دیوان ماهت، دفتر شعرهای سیاهت؟

ای که هر ناگهان از نگاهت، یک غزل می­شود ارتجالی

هرچه چشم است جز چشم­هایت، سایه­وار است و خود در نهایت

می­کند بر سبیل کنایت، مشق آن چشم­های مثالی

ای طلسم عددها به نامت، حاصل جزر و مدها به کامت

وی ورق خورده­ی احتشامت، هر چه تقویم فرخنده فالی

چشم واکن که دنیا بشورد، موج­ در موج دریا بشورد

گیسوان باز کن تا بشورد، شعرم از آن شمیم شمالی

حاصل جمع آب و تن تو، ضربدر وقت تن­شستن تو

هر سه منهای پیراهن تو، برکه را کرده حالی­به­حالی

خوب اینم از مطالب امروز امیدوارم که خوشتون آمده باشه و در آخر بدانید امروز اولین روز بقیه ی عمر شماست

در پناه خدا باشید

زیر سایه ی مولا علی

یا حق

با سلام خدمت همه ی دوستان عزیز و گرامی ، خوب امروز با چهار تا شعر خدمتتون رسیدم و سعی میکنم در آپ بعدی داستان کوتاه رو براتون بزارم ، خواهشم اینه که با نظراتتون منو در هرچه بهتر شدن وبلاگ کمک کنید خوب سخن رو کوتاه میکنم و می رسیم به شعر های امروز

اولین شعر رو از خانم زینب آذربادگان براتون میزارم

با سلام خدمت همه ی دوستان عزیز ، در هفته ی گذشته خبر هایی مبنی بر فوت شاعره ی نامی کشور خانم سیمین بهبهانی در اینترنت پخش شد و خوب اونایی که اهل شعر و ادبیات بودن مطمئنا ناراحت و غمگین شدند و خوب به فاصله ی زمانی 48 ساعت این خبر توسط خود خانم سیمین بهبهانی تکذیب شد ، واسه همین با خودم گفتم چرا ما باید حتما کسی از دنیا بره تا به یادش بیوفتیم ، امروز زندگی نامه ی خانم سیمین بهبهانی به همراه چند تا از شعر هاشونو براتون میزارم و در انتها هم چند جمله ی قشنگ و کوتاه و شعر و امیدوارم خوشتون بیاد ، در انتها از شما در خواست دارم که با نظراتتون منو در هرچه بهتر شدن این وبلاگ یاری کنید ....

زندگی نامه :

غزلسرای بی همتا معاصر، سیمین بهبهانی به سال 1306 از دو شخصیت فرهنگی، فخر عظما ارغون و عباس خلیلی چشم به روی زندگی گشود و هنوز به 2 سالگی نرسیده بود که پس از مرگ پدربزرگش، بین پدر و مادرش جدایی افتاد و سه ساله بود که مادرش همسر دیگری برگزید و از آن به بعد فخر عادل خلعتبری نامیده می شد، پدرش نیز بی همسر نماند و او نیز به زودی زن دیگری را به عقد خود در آورد.
ذوق ادبی سیمین شاید میراثی دو سویه از پدر و مادر باشد، پدرش عباس خلیلی نویسنده ده ها جلد رمان و کتاب تحقیقی و تاریخی و از نخستین کسانی بود که نوشتن را به شیوه رمان آغاز کرد که ((روزگار سیاه)) و ((اسرار شب)) از جمله رمان های او و ((تاریخ کوروش)) در دو جلد از تالیفات تحقیقی و ((پرتو اسلام)) در 2 جلد و ((تاریخ کامل ابن اثیر)) در 14 جلد از ترجمه های اوست. و دوره روزنامه های پر خواننده اقدام، که نسخه های آن در کتابخانه های ایران موجود است و یاد سرمقاله های تند و پر تحرک آن نیز در ذهن بسیاری از هموطنان سالدیده هنوز زنده است. مادرش فخر عظما ارغنون نیز زنی بود نمونه شگفتی های روزگار خویش، در دوره ای که هنوز خواندن و نوشتن برای زن گناه به شمار می رفت از بسیاری از دانش های خاص مردان بهره کافی گرفته بود. ادبیات فارسی، فقه و اصول، زبان عربی، هیئت و فلسفه و منطق و تاریخ و جغرافی را به خوبی می دانست و نزد استادان وقت که آموزگاران دو برادرش نیز بودند، فرا آموخته بود. زبان فرانسه را از کودکی از یک بانوی سوییسی که معلم سرخانه او بود یاد گرفته بود و چون در خانواده مرفهی به دنیا آمده بود از تمامی امکانتا آموزشی و پرورشی بهره مند بود. بدین سان پس از جدایی از همسر و مرگ پدر و مادر با اندوخته های خود قدم به اجتماع گذاشت و به تدریس زبان فارسی در دو مدرسه دخترانه موجود آن زمان پرداخت. او از موسیقی اطلاع کافی داشت، شعر می سرود، تار را خوب می نواخت و با عضویت در انجمن های زنانه برای احقاق حقوق اجتماعی زنان مبارزه می کرد.
با این ویژگی ها سیمین در محیطی پرورش یافت که هرگز از شعر و شور و فعالیت خالی نبود. او از 12 سالگی زبان به شعر گشود و در 14 سالگی یکی از سروده های خود را در مدرسه خواند و با تشویق آموزگار خود روبرو شد. مادرش نخستین غزل او را برای روزنامه نوبهار که به مدیریت ملک الشعرای بهار و همکاری دامادش یزدان بخش قهرمان منتشر شد فرستاد که با مطلع:
((ای توده گرسنه ی نالان چه می کنی _ ای
ملت فقیر و پریشان چه می کنی)) به چاپ رسید.
او که دوشیزه ای باهوش و مستعد بود دوران متوسطه را در 4 سال و هر سال 2 کلاس یکی به سر می برد و پیش از آنکه دیپلم دوره دبیرستان را بگیرد وارد مدرسه ی مامایی شد ولی چون اولیاء آموزشگاه از خبر فعالیتش در سازمان جوانان حزب توده خبر داشتند، همچنین می دانستند که گاه چیزی می نویسد یا شعری می سراید، به او بدبین بودند. تازه سال دوم مدرسه را شروع کرده بود که گزارش انتقادی و بی امضاء درباره اوضاع نا به هنجار مدرسه در یکی از روزنامه های آن زمان منتشر شد که سخت رئیس آموزشگاه را خشمگین کرد و نوشتن آن را به سیمین نسبت دادند، حال آنکه هیچگاه نفهمید نویسنده آن نامه چه کسی بوده است! این ماجرا، به نبرد تن به تن سیمین با رئیس آموزشگاه و اخراج او از آنجا منجر شد و جنجال آن به روزنامه ها کشید و از همان تاریخ شخصیت جسور و مبارز او را به اطرافیانش نمود. اگرچه این واقعه باعث ترک تحصیل او دگرگون شدن سرنوشتش شد و او سخت آزرده بود ترجیح داد که همسری نخستین خواستگار خود را بعد از آن ماجرا بپذیرد.بدین ترتیب در ظرف یکی دو ماه به همسری حسن بهبهانی در آمد. پیوندی ناهمگون که او را از 17 سالگی دچار غم سنگینی کرد که هفته ها و ماه ها با او ماند و حتی با تولد سه فرزندی هم که یکی پس از دیگری به دنیا آمدند کاستی نگرفت که هیچ بلکه شدیدتر هم شد. همسر او از خانواده محترمی بود، تحصیلات کافی داشت، اما نگرش آن دو به زندگی از دو زاویه متفاوت بود اما با این همه سیمین را از ادامه تحصیل باز نداشت و مانع سرودنش نشد. او در خانه شوهر دیپلم گرفت و در کنکور چند دانشگاه شرکت کرد و به دانشگاه حقوق راه یافت و توانست تحصیلاتش را ادامه بدهد. اما زندگی مشترک انها پس از 20 سال خاتمه یافت و آنها با متانت تمام راهشان را از یکدیگر جدا کردند. سیمین پس از مدتی همسر دیگری برگزید به نام منوچهر کوشیار، که او را بسیار دوست داشت و با توافق کامل 14 سال از عمر خود را در کنار آن مرد همراه گذراند. مردی که در دانشگاه حقوق با او آشنا شده، در کنار او دوران دانشکده را به پایان رسانده بود، اما او را هم سرانجام از دست داد و مرد همراه در سال 1363 با حمله قلبی از پای در آمد. با مرگ او که فاجعه بزرگی بود سیمین خود را با تنهایی باز گذاشت و از آن پس زندگی در کنار پسرش را ادامه داد. پسری که بهترین دوست،مشاور، همیار و همراه اوست و در تمامی سالهای تنهایی، نزدیک ترین همراه او بوده است.
با اینکه سیمین بهبهانی تحصیلاتش را در رشته حقوق قضایی به پایان رسانید، اما در خاتمه تحصیلات به تدریس ادبیات روی آورد و سال هایی از عمر را به تدریس گذراند و تنها سرگرمی او سرودن شعر و مطالعه و گه گاه نیز سفر به داخل ایران و خارج است و در میان مردم ادب پرور و شعردوست از محبوبیت بسیاری برخوردار است. شیوه کار شعری سیمین بهبهانی بیشتر در حوزه غزل است. و او با غزل و دو بیتی های نیمایی آغاز به سرودن کرد و از همان روزهای نخست شعرش بازتابی از محیط و اوضاع اجتماعی بوده، اگرچه هرگز از عواطف درونی و شخصی فارغ نمانده است و آن چه را که هم بازتاب اوضاع اجتماعی می نامیم در واقع بازتاب واکنش های عاطفی و خصوصی او در برابر محیط جامعه ای است که در آن می زیسته است و اشعارش در بیشتر موارد ناخواسته رنگ اجتماعی و سیاسی دارد و متاثر و برانگیخته از جهان برون و کمتر از جهان درون است.
او از 20 سال پیش به ایجاد تغییراتی در اوزان غزل دست زد و کوشید از پاره های طبیعی کلام که در حال محاوره بی وزن به نظر می رسند در غزل استفاده کند و با تکرار و ادامه ضرب پاره نخستین، وزن تازه ای را به وجود بیاورد که هم اوزان گذشته را تداعی کند و هم مضامین و واژه های خاص اوزان گذشته لازمه ظرفیت آن نباشد. به این ترتیب ظرفی نو، آماده پذیرش محتوایی نو را ایجاد کرد که در شکا بندی غزل گذشتگان را حفظ کرده است اما ظرفیت و محتوای تازه ای را به وجود آورده است. این ابداع سیمین بهبهانی در میان جوانان پیروان بسیاری به دست آورد و سبب ادامه قالب کهنه غزل در شعر معاصر شد. آثار این بانوی فرزانه که عمری را به خدمت به شعر و ادب ایران گذراند و از مفاخر ادب معاصر است، از سال 1330 به صورت دفاتر مختلف در دسترس دوستاران شعر قرار گرفته است که به ترتیب:((سه تار شکسته)) 1330 مجموعه شعر و داستان، ((جای پا)) 1335 ،((چلچراغ)) 1336،((مرمر)) 1342 ، به چاپ چهارم این اثر 19 غزل افزوده و جانشین کاسته ها شده است، ((رستاخیز)) 1352 ،((خطی از سرعت و آتش)) 1360 ،((در دشت ارژن)) 1362 ،((گزینه اشعار)) 1368 ،((درباره هنر و ادبیات _ گفتگویی با ناصر حریری))، همراه با مصاحله حمید مصدق،((آن مرد، مرد همراهم)) 1361 ،((با قلب خود چه خریدم)) سخن، 1372 ((یاد بعضی نفرات)) نشر البرز، 1378 و ((یکی مثلا این که...)) نشر البرز، 1379 نام دارند. درباره شخصیت فرهنگی و آثار سیمین بهبهانی چندین کتاب به زبان فارسی، انگلیسی و .. به نوشته در آمده ئ مقالات بسیاری در این زمینه در نشریات داخل و خارج انتشار یافته است.

شعری در مورد زنان با نام لاف کمتر بزن

لاف ز برتری کم زن،                               سنگ برابرت هستیم
تیر به ما چه می باری؟                          نیمه دیگرت هستیم
خالق این جهان ما را                              واسطه کرد در خلقت
حرمت ما نگه می دار                              خالق و مادرت هستیم
نظم جهان فردا را                                   همت و همدلی باید
دست به دست ما بسپار ،                      یار دلاورت هستیم
عزت و امن و آسایش                               جمله ز لطف ما داری
از دل خود اگر پرسی ،                            همدل و همسرت هستیم.
حق طلبان همراهیم ،                            زنده و شاد و برپاییم
گام بزن، بیا با ما:                                  ما همه یاورت هستیم .
حق حیات کامل تر ،                               گرچه به کام شیر اندر
مطلب ماست، باور کن ،                         طالب باورت هستیم.                

 شعر دیگر با نام ای عشق دیر آمده ای

هنگام ناشناس دلی
 دارم بگو ، بگو چه کنم ؟
 پرهیز عاشقی نکند
پروای آبرو چه کنم ؟
 این ساز پر شکایت من
 یک لحظه بی زبان نشود
 ای خفتگان ، درین دل شب ، با ناله های او چه کنم ؟
 گوید که وقت دیدن او دست تو باد و دامن او
 گویم که می کشد ز کفم
 با آن ستیزه جو چه کنم ؟
 گرید چنین خموش ممان
 از عمق جان برآر فغان
گویم که گوش کرده گران
 بیهوده های و هو چه کنم ؟
 جوشیده و گذشته ز سر
 صهبای این سبو ، چه کنم ؟
 معشوق کور باطن من
پروای رنجشم نکند
من نرم تر ز برگ گلم
با این درشت خو چه کنم ؟
ای عشق ، دیر آمده ای
از فقر خویشتن خجلم
 در خانه نیست ما حضری
بیهوده جست و جو چه کنم ؟

و شعر معروف خانم بهبهانی با نام دوباره می سازمت وطن

دوباره میسازمت وطن!اگر چه با خشت جان خویش

ستون به سقف تو میزنم،اگرچه با استخوان خویش

دوباره میبویم از توگل،به میل نسل جوان تو

دوباره میشویم از تو خون،به سیل اشک روان خویش

دوباره یک روز روشنا،سیاهی از خانه میرود

به شعر خود رنگ میزنم،ز آبی اسمان خویش

اگر چه صد سال مرده ام،به گور خود خواهم ایستاد

که بر درم قلب اهرمن،زنعره ی آنچنان خویش

اگرچه پیرم ولی هنوز،مجال تعلیم اگر بود

جوانی آغاز میکنم،کنار نوباوگان خویش

هنوزدر سینه آتشی،به جاست کز تاب شعله اش

گمان ندارم به کاهشی،زگرمی دودمان خویش

دوباره میبخشیم توان،اگرچه شعرم به خون نشست

دوباره میسازمت به جان،اگرچه بیش از توان خویش

منبع : سایت آوای آزاد ، سایت هیچکی ، سایت ایران مقدس

خوب اینم از شعر های امروز و حالا میرسیم به جمله های زیبا و شعر های قشنگ

گرفته از این روزها ، دلم تنگ است              میان ما و رسیدن هزار فرسنگ است

مرا گشایش چندین دریچه کافی نیست       هزار عرصه برای پریدنم تنگ است

چگونه سر کند اینجا ترانه خود را                  دلی که با تپش عشق او هماهنگ است

هزار چشمه فریاد در دلم جوشید                چگونه راه بجوید که روبرو سنگ است

اگر بر غیر من غیری گزیند دوست حاکم اوست/ حرامم باد اگر من جان بجای دوست بگزینم

کاش خوبان همه از عاشق خود جان طلبند * تا به هر بوالهوسی عاشقی آسان نشود

 وقتی به حالت رویا و بیداری با دقت توجه می کنم , هیچ کیفیت منحصر بفردی نمی یابم که با قطعیت آن دو حالت را از هم متمایز کند چطور می توان مطمئن بود که زندگی رویا نبوده است ؟ ---- دکارت

خوب اینم از مطالب امروز و در آخر بدانید امروز اولین روز بقیه ی عمر شماست

در پناه خدا باشید

زیر سایه ی مولا علی

یاحق